Pangkalahatang layunin ng GMC:
Ang GMC ay naglalaman ng mga susing konsepto ukol sa ating pagsusuri sa kasalukuyang kalagayan ng manggagawa at masang Pilipino, sa loob ng bansa at sa buong daigdig.
Layon ng kurso na ipakilala ang batayang mga pundasyon ng ating sosyalistang paninindigan:
(a) Ang pagsusuri sa ugat ng kahirapan – ang pagsasamantala ng tao sa tao batay sa pribadong pag-aari sa mga instrumento sa produksyon,
(b) Ang kapitalistang pagsasamantala – ang pagkamal ng labis na halaga sa anyo ng tubo, renta, interes at makina mula sa di-bayad na paggawa ng manggagawa, at
(k) ang imperyalistang pandarambong sa daigdig – ang paghahari ng monopolyo kapital bilang saligang dahilan ng kahirapan ng sangkatauhan sa modernong panahon.
(d) ang sosyalistang alternatiba – ang lipunan ng manggagawa. Ang pag-iral ng sosyalisadong produksyon sa ilalim ng kapitalismo ang materyal na kondisyon para sa sosyalisadong pag-aari (pagpawi sa pribadong pag-aari) para sa ganap na pag-unlad ng lahat ng myembro ng lipunan. Ang gobyerno ng manggagawa bilang rekisito para isulong ito.
(e) ang pangangailangan ng rebolusyon para itatag ang gobyerno ng manggagawa. Ito ang saligang paraan para baguhin ang lipunan, na nagaganap sa pagsasalubong ng obhetibong kondisyon (krisis panlipunan) at suhetibong preparasyon (pagkamulat at pagkaorganisa ng manggagawa bilang uri). Sa lipunang Pilipino, ang landas ng rebolusyon ay isinusulong sa dalawang tungkulin: ng (a) pamumuno ng manggagawa sa laban ng bayan tungo sa sosyalistang rebolusyon at (b) ang pagmumulat at pagpapakilos sa mga kagyat na usapin habang isinasabay ang pagmumulat sa ultimo at istorikong misyon ng uring manggagawa.
Kunin sa unang bahagi ang interes ng mag-aaral upang simulang mabuksan ang kanilang kritikal na pag-iisip at itakwil ang mapanlasong mga ideya sa umiiral na bulok na kaayusan.
Sa simple, nahahati ang GMC sa dalawang bahagi:
PROBLEMA (kahirapan/pribadong pag-aari, sahurang pang-aalipin, imperyalismo) at,
SOLUSYON (sosyalismo, rebolusyon).
Ipakita ang daloy na ito sa mga mag-aaral. Hindi upang magpalalim sa bawat paksa kundi upang mapahapyawan kung ano ang pangkalahatang daloy ng kurso.
Mahalagang madiinan ang pangangailangang tapusin ang limang paksa, na may lohikal na pagkadugtong sa bawat isa.
Likhain din ang klima para sa malayang pagsasalita at pag-aambag ng lahat sa diskusyon. Magagawa ito sa simula pa lamang ng “pagpapakilala”. Gawing magaan (ngunit hindi mababaw) ang pakikitungo sa mga kalahok sa pag-aaral. Upang sila ay mahikayat na magsalita at hindi lamang makinig sa atin.
Sa una pa lamang ay ipahiwatig na ang lahat ay may kalayaang magtanong kung may mga paksang hindi malinaw.
Sa pangkalahatan (ngunit hindi sa lahat ng pagkakataon), iwasang direktang kontrahin ang mga estudyante. Intindihin kung saan sila nagmumula. Umayon kung mayroon silang nasasabing tamang ideya o obserbasyon. Kung mali ang kanilang kongklusyon mula sa mga tamang ideya o batayan, ilinaw ang kanilang kamalian mula sa karanasan mismo ng nagtatanong at sa mga kapwa mag-aaral.
Kung may mga tanong na hindi magagawang sagutin ng instruktor o hindi pa napapanahon batay sa daloy ng mga paksa, maari itong “i-park” lamang. Para masagot sa iba pang mga pagkakataon. #
Mga gagamiting slides (GMC Modyul 1)
Comments
Post a Comment